Çok Sıcak Bir Gün

02 Ekim 2011

Dog Day Afternoon

1975 / köpeklerin günü / ynt: sidney lumet / oyc: al pacino, john cazale / gerilim / abd

Dog Day Afternoon, Al Pacino’nun en önemli filmlerinin başında geliyor. Bir gayi canlandırdığı filmde, sadece bakışlarıyla gerilimi, hüznü, tutkuyu, cesareti, inadı görüyoruz. Tüm aktarılanlar insani ve gerçek. Kibir yok, ukalalık yok. Bu sebeple oyunculuk performansının en üst sınırı desek belki de yanlış olmaz.

Bir arkadaşı ile banka soymaya kalkışmalarıyla başlayan ancak kısa zamanda medyatik bir şova dönüşen gerçek bir soygun hikayesinin filmi bu. Al Pacino’nun soyguna bulaşmasının nedeni kendisi gibi gay olan erkek arkadaşının ameliyat parasını bulmak isteği. Gerçek olay 1972’de Amerika’da geçiyor. Hatta youtube’da aradığınızda gerçek soyguna ait haberleri izleyebiliyorsunuz. (John Wojtowicz, 22 agustos 1972)

3 kişi olarak planladıkları soygunun daha başlarında birinin korkarak olay yerini terketmesi ile aslında başarısız olacakları anlaşılıyor gibi. Takımın beyni olan Al Pacino’nun bir şekilde soyguna devam etmesi, bankadaki personel de dahil birçok kişinin onun yanında yer alması garip bir biçimde sarıyor insanı. Psikolojide Stockholm Sendromu olarak geçen rehinelerin, kendilerini rehin alan kişiye olan sadakatini görebiliyoruz net olarak.

Soyguncuların o hırsına rağmen bankada çok para çıkmaması, acemice yaptıkları hata sebebiyle kaçamamaları sonucu polislerin bankayı ablukaya almaları, iki erkeğin arasında ki aşk yani bir aşk için bu soygunun yapılmak istenmesi gibi sebeplerle bu film insanın üzerinde büyük bir etki bırakıyor.

Filmin Türkçe adı “Köpeklerin Günü” olsa da orjinalinde “çok sıcak, deprem sıcağı gibi” anlamına gelen bir deyim bu. Böylesi sıcağın olduğu bir günde, psikolojik baskının çok fazla olduğu bir olayın etkisinde oyuncuların özellikle de Al Pacino’nun sürekli terlediğini görüyoruz. Bu ter dahi izleyenlerin üzerinde rahatsız bir etki bırakıyor.  Film daha soğuk bir günde çekildiğinden, dış sahnelerde oyuncular ağızlarına buz almışlar ki soğuk havadan oluşan buhar yansımasın kameraya.

Film aslında, toplumun sürü mantığını, öteki olmanın kaçınılmaz zorluklarını, Stockholm Sendromunu, medyanın arsızlığını, insanlığın başkasının felaketine olan acıklı ilgisini gözlemleyebileceğimiz olayların, sosyal/psikolojik net bir anlatımı.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: